Mother...

Who can describe,
what makes a mother?
It is not only,
getting pregnant,
and bearing with child.

It is not only birth,
the pain, the agony,

and not only,
being with a father,
if you're lucky.

It is not the child,
it's self, immaculate.
And not the bringing up,
against all odds.
Not succes, or failure.

A mother,
comes from another mother.
It is the circle of life,
repeating birth,
Forever.

Onvermijdelijkheid

Wat is toch die chemie,
tussen vrouw en man?
Dat maakt, dat wij dansen,
om elkaar heen,
en de hete brij.

We prikkelen, zogezegd,
elkaars alter ego,
de vrouw in de man,
ontdekt de man,
in de vrouw, en weerom.

Het is niet, dat
we op elkaar willen lijken,
noch in elkaar opgaan.
Het is een verlangen,
de bevestiging van onszelf.

In de grond hiervan,
schuilt de kleine dood,
de vermenigvuldiging,
ultieme vermenging van,
wat ons definieert.

Op een hoger plan woedt,
een strijd om vervulling.
De uitdaging van de vondst,
van iemand,
die tot je hart spreekt, onvermijdelijk.

Oude man.

De zon gaat op,
en stram verheft hij zich
van zijn eenvoudig bed.

Zijn huisje is klein en sober,
het enige raam,
kijkt uit op zee.

Hij denkt aan vroeger,
met zijn bootje,
op het ruime sop.

Nu is hij oud, gestrand,
en aangespoeld hier,
op deze ruige kust.

In eenzaamheid,
slijt hij zijn dagen, maar dan
komt de klop op de deur.

Daar staat een jonge vrouw,
verwilderd, en verwaaid.
Hij zegt: "Kom binnen, eet wat."

Zij spreken niet,
in zelfverkozen eenzaamheid.
Woorden zijn nutteloos.

De zee buldert,
de noordwester kraakt,
de meeuwen krijsen.

Alleen

Eens kom je
Er onverbiddelijk achter.
Niet feitelijk, of
Zakelijk, zijn wij
Alleen, en voelen ons verlaten.
Als je alles bij elkaar telt, zijn
Mensen, maar mensen.

Menigeen, kent
Eenzaamheid.
Niettemin, zijn we daarin
Samen.

Op zoek

raad niet mijn gedachten
als ik naar buiten tuur
vaak is het ook voor mij wachten
zwijgen lijkt dan mijn beste buur

overbruggen van diepte
naar een heldere klank
is meestentijds afhankelijk
van een onzichtbare kracht

meestal wordt het beheerst
door eenvoud op zoek naar macht
of chaos die door aderen jaagt
en hard wil vertalen naar zacht

ook dagen dag en nacht mij uit
helder licht te kweken
doch als mijn tong op onwil stuit
ligt er over de verwachting
nog een mistige barensdeken

==

Julius Dreyfsandt Zu Schlamm

https://www.facebook.com/dreyfsandtzuschlamm

Face in the crowd.

Ik zie je, overal.
Kan je niet ontlopen.

Zonder mankeren,
In ieder beeld,
En alle vormen.

Je zit in me,
Eén weg, of de andere.

Overigens, ik zie je graag,
Voor mijn geestesoog.
En mocht je er niet zijn,
Raar genoeg, ik verzin je.
Altijd, en eeuwig,
Loop je door het beeld.

Goodbye, Virgo...

Aan het einde van de zomer,
reist de Zon door Virgo.

De laatste maand,
voordat de natuur, gaat slapen.

Voor de zon,
zit de reis door de trotse Leeuw, erop.
Hittegolven, bosbranden,
El Nino, tsunami's, smeltende ijskappen.

Dan komt de koele Maagd,
de nazomer verwarmen.
Vlinders, spinnen, eekhoorns,
Buiken vol, de herfst komt.

Er gaat een mantel van liefde,
rondom de natuur.
De zon, geeft haar laatste
warmte af, aan alles wat leeft.

Virgo, beziet dit alles,
In liefde, en overgave.
Want straks komt die Weegschaal,
en wikt en weegt, de herfst.